De winnaar van de Prijs van de Gelijkheid 2019 is ...

  • 12/07/2019

Met trots reiken we de Prijs van de Gelijkheid 2019 uit aan Saskia Van Nieuwenhove die met vzw Ne(s)t een gezinsvervangende thuis biedt aan slachtoffers van mensenhandel en tienerpooiers. 

Iemand die zich niet kan neerleggen bij onrecht. Iemand die haar verontwaardiging omzet in actie. Iemand die zowel op juridisch, beleids als op mentaliteitsvlak een onophoudelijke strijd voert voor zij die niet altijd de energie hebben om hem zelf te voeren. Iemand die het etiket activist weigert. “Blijkbaar ben je tegenwoordig een activist als je opkomt voor kinderrechten. Als je je kritisch opstelt tegen het beleid ben je zelfs een linkse activist. Ik ben geen activist. Ik ben iemand die mijn kennis en ervaring in de jeugdhulp, ongeacht de politieke meerderheid, inzet om dingen te verbeteren.”

Jarenlang gaf Saskia met haar pen een stem aan kinderen in de jeugdzorg. “De zwaksten onder de zwakken”, omschrijft ze het zelf. Steeds weer nam (en neemt) ze het op voor zij die stemloos zijn en door de mazen van het sociale net vallen, veelal jongeren met een complexe gedrags- of emotionele stoornis. 

Maar een tweetal jaar geleden bleek het niet langer genoeg om als journaliste te schrijven over het onrecht waarop kwetsbare jongeren stoten. Ze stampte haar eigen opvanginitiatief voor slachtoffers van gedwongen prostitutie en mensenhandel uit de grond. “Het gebeurde bijna en stoemelings", zegt ze daar zelf over. Want soms is het niet genoeg om keer op keer aan de alarmbel te trekken. Soms moet je zelf een nieuw huis bouwen. Een thuis voor jonge meisjes die hunkeren naar een nest. Naar een thuisgevoel, naar waardering, naar menselijke nabijheid, naar een veilige haven, naar rust, naar een gewoon leven. Naar een plek als vzw Ne(s)t, met een bezieler als Saskia Van Nieuwenhove. Ze geeft deze jonge meisjes een gezinsvervangend gevoel. Waardering. De kans om hun angsten te overwinnen. Hun zelfbeeld (opnieuw) op te bouwen. De tijd om het ritme van de samenleving eigen te maken. Het warme nest dat ze biedt, doet meisjes die het label ‘hulpweigerachtig’ krijgen en als ‘onhandelbaar’ bestempeld worden, volledig ontdooien. Ze empowert, informeert, bemiddelt, begeleidt, ondersteunt … in een meer dan voltijds engagement.

Saskia legt haar vinger resoluut daar waar het pijn doet. Met haar kwetsbaarheid en allergie voor onrecht als grote sterkte. Ze duidt waar het beleid te kort schiet, waar goeie bedoelingen het niet halen van een werkelijkheid die oneerlijk aanvoelt, wanneer tienerpooiers bijvoorbeeld sneller vrijkomen dan hun slachtoffers die in hulp-units opgesloten worden. Maar ze teert niet op verontwaardiging, ze zoekt altijd mee naar een alternatief, gaat in dialoog met beleidsmakers en mensen in het werkveld. Of het nu als journaliste is, of als begeleider. Zo toont ze met de non-conformistische aanpak van vzw Ne(s)t dat er een alternatief is voor het opsluiten van slachtoffers van tienerpooiers en mensenhandelaars. Dat doet ze niet alleen, vzw Ne(s)t, kan ondertussen ook rekenen op de hulp van een aantal vrijwilligers (die juridisch advies geven, therapie en begeleiding, fondsen helpen zoeken …).  

Dat engagement willen we heel graag mee helpen in het licht zetten en ondersteunen. 

Namens

De jury Prijs Van de Gelijkheid 2019

Reinhilde Decleir
Ish Ait Hamou
Mohamed El Bachiri
Jessika Devlieghere (Palestinian Circus School)

En Curieus vzw / Festival van de Gelijkheid

Wat is de Prijs van de Gelijkheid? 

We kennen ze allemaal. Mensen die tegen de stroom in durven varen. Mensen die hun kont opheffen en iets wezenlijks veranderen in hun buurt of in het publieke debat. Mensen die voor dialoog kiezen, en niet voor het grote gelijk. Mensen die maatschappelijke pijnpunten durven duiden, maar weigeren om in cynisme te vervallen. Mensen die verbinden. 

Curieus wil deze zachte zielen, die een felle strijd voeren voor meer solidariteit en gelijkheid, in de kijker zetten. Dat doen we met het Festival van de Gelijkheid, waar we al dansend hokjes overboord gooien en al pratend positieve alternatieven zoeken. Maar ook met de Prijs van de Gelijkheid.  Een prijs die veel meer is dan de bekroning van iemands verdiensten, maar vooral een aanvuring van aanstekelijk engagement. De voorbije jaren ging de prijs naar Reinhilde Decleir (2015), Ish Ait Hamou (2016), Mohamed El Bachiri (2017) en Palestinian Circus School (2018).